در نشست شورای پژوهشی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور مطرح شد؛
پژوهشهای مؤسسه باید از «خروجی» به «اثرگذاری» برسند
به گزارش روابط عمومی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، دکتر شکراله حاجیوند در نشست شورای پژوهشی مؤسسه، با تأکید بر ضرورت بازنگری در رویکردهای پژوهشی، اظهار کرد: ارزیابی عملکرد بخشهای پژوهشی نباید صرفاً بر اساس میزان فعالیت یا تعداد پروژهها و تولیدات علمی انجام شود؛ بلکه باید مشخص باشد این فعالیتها در نهایت چه خروجی، چه نتیجه و چه اثری در عرصه ایجاد کردهاند.
وی با اشاره به زنجیره ورودی، فرایند، خروجی، پیامد و اثرگذاری (Impact) افزود: خروجی یک فعالیت پژوهشی زمانی ارزشمند است که بتواند به نتیجهای قابل استفاده و در نهایت به اثر واقعی و قابل سنجش در حوزه منابع طبیعی منجر شود.
حاجیوند تأکید کرد: بخشهای مختلف مؤسسه باید برای فعالیتهای خود، خروجیهای مشخص و قابل ارزیابی تعریف کنند و در ادامه، میزان اثرگذاری این خروجیها بر حل مسائل، بهبود مدیریت منابع طبیعی، انتقال دانش به عرصه و جامعه هدف مورد توجه قرار گیرد.
رئیس مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور همچنین بر امکانسنجی استفاده از ظرفیت باغهای اقماری تأکید کرد و گفت: این ظرفیتها باید از ابعاد مختلف مورد بررسی قرار گیرند و مشخص شود چگونه میتوان از آنها در قالب پروژههای هدفمند، پژوهشی، آموزشی، تولیدی و خدماتی استفاده کرد و به ارزش افزوده تبدیل نمود.
وی خاطرنشان کرد: مؤسسه از ظرفیتهای علمی، تخصصی، زیرساختی و تجهیزاتی قابل توجهی برخوردار است که باید در چارچوب مأموریتهای اصلی مؤسسه، زمینه ارزشآفرینی و ایجاد درآمدهای پایدار را فراهم کنند.
حاجیوند در پایان بر ضرورت تعریف پروژهها بر اساس مسئله، خروجی مشخص، نتیجه قابل استفاده و اثرگذاری نهایی تأکید کرد و خواستار آن شد که در برنامهریزیهای پژوهشی مؤسسه، «اثر» بهعنوان یکی از مهمترین شاخصهای ارزیابی و تصمیمگیری مورد توجه قرار گیرد.
جهت دریافت اخبار در کانال ایتا مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور کلیک کنید.
