مطالعه فیزیولوژی روابط آبی گیاه تاغ(Haloxylon spp) در یزد

   مطالعه فیزیولوژی روابط آبی گیاه تاغ در یزد

 عنوان پروژه

یزد  مکان
مرکز تحقیقات منابع طبیعی استان یزد  واحد اجرا
محمد هادی راد از سال ۸۰ تا ۸۴  مجری
۱۳۸۰  زمان شروع
۱۳۸۴  زمان خاتمه

بررسی اثر عوامل مختلف بر شکستن خواب بذر کتان سفید (Linum album Boiss)

در این بررسی تآثیر عوامل مختلف بر شکستن خواب بذر کتان سفید طی سه آزمایش متوالی مورد آزمون قرار گرفت. در آزمایش اول اثر جیبرلیک اسید به ترتیب همراه با سرمادهی، آب داغ و اسید سولفوریک در شکستن خواب بذر این گونه بررسی شد. در آزمایش دوم تأثیر غلظت هورمون (در ۶ سطح) و زمان سرما دهی (در ۴ سطح ) در قالب یک طرح کاملاً تصادفی فاکتوریل بر شکستن خواب بذر این گونه آزمون شدند و در نهایت عامل بافت خاک مورد بررسی قرارگرفت. نتایج نشان دادند که بین سطوح مختلف سرما تفاوت معنی داری مشاهده نمی شود، ولی بین سطوح مختلف هورمون در سطح ۱% تفاوت معنی دار وجود دارد. اثر متقابل بین عوامل معنی دار نمی باشد. بهترین شرایط جوانه زنی(۹۴%)در تیمار توأم جیبرلیک اسید (۱۰۰-۲۰۰ ppm) و سرمادهی (C ˚۴+) به مدت ده روز به دست آمد.در بررسی های گلدانی مشخص شد که جوانه زنی بذرها و رشد بعدی گیاهچه‌ها به کیفیت بستر بستگی شدیدی دارد.تنها خاک رویشگاه طبیعی گیاه(اوین) به رشد و تثبیت گیاهچه ها پاسخ مناسبی داد. Determination of viability and dormancy breaking in Linum album Boiss Summary: Because of problems reported on germination and growth of Linum album, three experiments were accomplished for dormancy breaking by different factors in three consecutive experiments. The best germination was observed in GA3 treatment (100-200 ppm) At 4˚C for 10 days. The best medium for seedling establishment was the natural habit soil (Tehran- Evine).

مولف: محسن نصیری

دانلود نسخه PDF

مقایسه کارآیی تعرق و محتوی آب نسبی در هشت رقم یونجه در شرایط تنش ملایم خشکی

هشت رقم یونجه از لحاظ کارآیی تعرق و محتوی آب نسبی، به‌عنوان شاخص‌های مقاومت به خشکی، در آزمایشی گلدانی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار در گلخانه مورد مقایسه قرار گرفتند. میان ارقام مختلف یونجه از لحاظ مقدار مصرف آب و ماده خشک (علوفه) تولید شده در مراحل مختلف رشد و در هر دوره برداشت اختلافهای معنی‌داری وجود داشت. واریته‌های همدانی و دیابلوورده بیشترین و یزدی و سکوئل کمترین کارآیی تعرق را داشتند، اگر چه در مجموع اختلافهای میان آنها با احتمال بیش از ۹۵% معنی‌دار نبود. روند تغییرات محتوی نسبی آب برگ با کاهش رطوبت خاک در این دو گروه نشان داد که واریته‌های با کارآیی تعرق بالا در مقادیر کمتر رطوبت خاک، محتوی نسبی آب بالاتری دارند. ممکن است بالاتر بودن کارآیی تعرق ناشی از توانایی حفظ آب در شرایط خشک در بافتهای برگی یا حفظ محتوی نسبی آب برگ در حد زیاد باشد. با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان گفت که ارقام همدانی و دیابلوورده به دلیل کارآیی تعرق زیادتر در شرایط تنش ملایم و حفظ محتوی آب نسبی زیاد برگ می‌توانند برای کشت در مناطق خشک و در شرایط بروز خشکی تدریجی مناسب باشند.

مولف: علی اکبر مقصودی مود, مهدی لردان

دانلود نسخه PDF