به‌دنبال‌ معرفي الگوي‌ كلي‌ اثرات‌ متقابل‌ بافت‌ خاك‌، بارندگي‌ و انبوهي تاغكاريها‌ روي‌ رشد و سرسبزي‌ آنها، طرح‌ حاضر به‌ صورت‌ ملي‌ و پيشاهنگ‌ در چند منطقه‌ مبتلا به‌ پژمردگي‌ از جمله‌ يزد به‌ اجرا درآمد. هدف‌ از اجراي‌ اين‌ طرح‌ واسنجي‌ الگوي‌ ياد شده‌ براي‌ شرايط‌ ويژة‌ يزد‌ و معرفي‌ نتايج‌‌ به‌ واحد اجرا بوده‌ است‌. براي‌ اين‌ منظور تيمارهاي‌ انبوهي‌ در دو سطح‌ كمتر و دو سطح‌ بيشتر از رقم‌ محاسبه‌ شده‌ از روي‌ الگوي‌ كلي‌ و همچنين‌ خود رقم‌ محاسبه‌ شده‌ و شاهد (در مجموع شش‌ تيمار انبوهي)، در قالب‌ طرح‌ آماري‌ بلوكهاي‌ كامل‌ تصادفي با چهار تكرار از ابتداي‌ فصل‌ رويشي‌ سال‌ 1372 روي‌ تاغزاري‌ كه‌ تا آن‌ زمان‌ 15 فصل‌ رويشي‌ را پشت‌ سرگذارده‌ بود، اجرا شد. پس‌ از تنك‌ كردن‌، ارتفاع‌ و قطر تاج‌ درختان‌ باقيمانده ‌اندازه‌گيري‌ شد و در پايان‌ 10 فصل‌ رويش‌ بعدي‌ هر سال‌ تكرار شد. در پايان ‌دوره‌ 10 ساله‌ رشد ارتفاع، قطر تاج و شاخص‌ اندازه كلي‌ درختان‌ (حاصلضرب ارتفاع در مربع قطر تاج) در تيمارهاي‌ مختلف‌، در فاصله‌ اولين‌ و آخرين‌ اندازه‌گيري‌ مورد تجزيه‌ و تحليل‌ ترسيمي‌ و آماري‌ قرار گرفت‌. رشد كلية تيمارها نسبت به اندازة اوليه اندك بوده و تفاوتهاي ناچيز آنها معني‌‌دار نيست. بر پاية رشد مطلق شاخص اندازة كلي درختان، بيشترين و كمترين رشد به ترتيب در تيمارهاي شمارة 4 و شاهد ديده مي‌شود كه شامل 60 و 138 اصله در هكتار است.