|
فهرست
مقالات (
فصلنامه علمي پژوهشي تحقيقات مرتع و بيابان ايران جلد 13 ، شماره 2 ، سال 1385
) |
| |
|
|
|
اثر نوعي پليمر آبدوست بر ويژگيهاي رطوبتي خاكهاي شني
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
کليد
واژهها:
پليمر آبدوست، منحنيِ رطوبتي، ماسه بادي، دوام پليمر، آماس خاك
|
|
|
| |
|
|
|
| |
توليد كنندگان تجاري پليمرها مدعي هستند كه اين مواد آب زيادي را با مكش كم نگاهداري كرده و در اختيار گياه ميگذارند. چنانچه اين ادعا صحيح باشد، پليمرها مي توانند مكمل خواص فيزيكي مطلوب خاكهاي شني در شرايط مناطق خشك باشند. بر پاية اين نظر و به خواست جنگلكاران، كارآيي پليمر آبدوست "سوپر آب A 200" براي افزايش موفقيت و به ويژه تطويل دور آبياري در جنگلكاري روي زمينهاي شني مناطق بياباني آزمايش شد. منحني رطوبتي يك نوع خاك Silty clay ، يك نوع ماسه بادي و همان نوع ماسه بادي آميخته با سه مقدار پليمر و آب مقطر، به وسيلة دستگاه صفحه فشار تعيين شد. متناسب با سطح مصرف 2/0 تا 0/1 درصد وزني پليمر خشك، انباشت آب در خاك شني در همة درجات مكش افزايش يافت. اگرچه افزايش آب قابل استفادة گياه ممكن است تطويل دور آبياري را ميسر كند، فزوني نسبي آب غير قابل استفاده، ادعاي پيش گفته را تأييد نميكند؛ در مناسبترين سطح مصرف پليمر در خاك شني از نظر نسبت آب قابل استفاده به غير قابل استفاده، رفتار شن مانند خاك Si. clay ميشود. تكرار آبگيري پليمر خالص از ظرفيت اشباع آن ميكاهد. آماس بسيار زياد شنهاي تيمار شده با پليمر به هنگام آبياري، چنانچه در شرايط ميداني نيز تحقق يابد، آسيب زياد به ريشهها قابل انتظار است.
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
