عوامل متعددي باعث تغييرات منفي در وضعيت كيفي و كمي منابع طبيعي مي‌گردد كه به سير نزولي و تخريب شديد خاك و پوشش گياهي و در نهايت باعث كاهش درآمد بهره برداران، وقوع سيلابهاي مخرب، مهاجرت روستاييان و عشاير به شهر و فقر بهره‌بردار منجر مي‌گردد. هدف از اجراي اين طرح، شناخت عوامل موثر در تخريب و الويت بندي هر يك، جهت برنامه‌ريزي و كاهش روند تخريب در استان كرمانشاه است . به منظور اجراي اين تحقيق ابتدا كليه آمار و اطلاعات مربوط به پوشش گياهي و نقشه هاي پايه از گذشته تا حال جمع آوري و مورد بررسي قرار گرفت ،بعد بر اساس تقسيمات آب و هوايي هانري پابو نقشه مناطق رويشي استان كرمانشاه بدست آمد و استان به چهار زير ناحيه آب و هوايي جنگلهاي خشك، نيمه استپي گرم، نيمه استپي سرد و كوههاي مرتفع تقسيم گرديد و بر مبناي نقشه شناخت مناطق اكولوژيك استان كرمانشاه مناطق الگو (در زير منطقه جنگلهاي خشك دو منطقه بوژان و جوانرود ،در زير منطقه نيمه استپي گرم منطقه گندمبان، زير منطقه نيمه استپي سرد منطقه مركزي سنقر و كليايي و در زير منطقه كوههاي مرتفع، كوه سيفله پرو تعيين گرديده) روي نقشه مناطق رويشي مشخص شد و در هر منطقه وضعيت پوشش گياهي منابع طبيعي همراه با مناطق شاهد و آمار مربوط به سالهاي گذشته مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت . در مرحله بعد پرسشنامه‌هاي كارشناسي، مناطق، روستا يا عشاير و خانوار تكميل گرديد. براي هر منطقه معرف يك پرسشنامه منطقه و حداقل سه پرسشنامه روستا يا عشاير و در هر روستا ده پرسشنامه خانوار (خانوارها به صورت تصادفي انتخاب شده) تكميل گرديد. در نهايت تمامي اطلاعات مربوط به عمليات صحرايي ، پرسشنامه ها و آمارهاي جمع آوري شده با استفاده از روش آماري رگرسيون و فراواني مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت وعوامل موثردر تخريب و سهم هر يك در مراتع استان بدست آمد. نتايج بدست آمده نشان داد كه در مناطق مرتعي استان، تبديل كاربري منابع طبيعي ، افزايش تعداد دام و چراي زودرس به ترتيب بيشترين سهم تخريب را به خود اختصاص داده و عواملي مانند نزاع و دعواي قومي و طرح مرتعداري كمترين نقش را در تخريب مراتع ايفا مي‌كنند.