به منظور بررسي رابطه موقعيت و شكل زمين با زادآوري طبيعي گونه راش ، جوامع راشستان موجود در بخش نمخانه از جنگل آموزشي و پژوهشي دانشكده منابع طبيعي در ارتفاع بيش از 700 متر از سطح دريا انتخاب گرديدند. با توجه به وضعيت زادآوري و پراكنده بودن آن در اشکال مختلف زمين، آماربرداري در سه شکلِ متفاوت زمين شامل دره، دامنه، يال به روش نواري انجام شد و 15 نوار با عرضهاي يکسان (2 متر) و با طولهاي متغير (با توجه به شرايط محيطي) که طول کوتاهترين نوار 40 متر و بلندترين نوار 517 متر بود، به فاصله 150 متر از يكديگردر روي زمين پياده شد. در مورد چهارمين شکلِ زمين يعني دولين، با جنگل گردشي در سطح منطقه مورد مطالعه، دولين‌هايي انتخاب گرديدند كه ميزان پوشش زادآوري راش در آنها بيش از 30% بود و براي بررسي دقيق‌تر زادآوري، جهت داخل دولين‌ها به 4 جهت جغرافيايي (رو به شمال، شرق، جنوب و غرب) تقسيم شدند. سپس در هر يك از اشکال چهارگانه زمين، اندازه‌گيريهاي كمي و كيفي در مورد زادآوري طبيعي راش و برآورد درجه تاج پوشش توده مادري انجام گرفت. نتايج بدست آمده نشان داد که بيشترين ميزان پوشش زادآوري راش در روي يالها وجود دارد و تفاوتها از نظر آماري معني دار بودند. همچنين از نظر بلندي نهالهاي راش، در روي يال و دره بيشترين فراواني در طبقه ارتفاعي30> سانتیمتر و در روي دامنه و دولين‌ها در طبقه ارتفاعي130-30 سانتی متر مشاهده شد. در بررسي دولين‌هاي منطقه مورد مطالعه، بين فراواني زادآوري راش و جهات جغرافيايي مختلف آن رابطه معني‌داري در اين بررسي بدست نيامد. در ضمن در منطقه مورد مطالعه مشخص شد که در هر متر مربع به طور متوسط 8/0 (معادل 8 هزار اصله در هکتار) نهال وجود دارد و70% از نهالها سالم و بقيه ناسالم هستند.