ميكوريزها از رايج ترين‌ انواع همزيستي بين‌ گياهان‌ عالي‌ و ميكروارگانيسمها هستند. در اين همزيستي، قارچهاي ميكوريزي با افزايش قابليت جذب عناصر غذايي و همچنين با افزايش توانايي‌ جذب‌ آب،‌ ترشح‌ هورمونهاي‌ گياهي‌ (مانند سيتوكينين‌) و محافظت‌ گياه ميزبان در برابر پاتوژنها نقش مهمي در چرخة زندگي گياهان ايفا مي‌كنند. با شناخت‌ قارچهاي‌ ميكوريزي‌ مي‌توان‌ از آنها براي‌ تلقيح‌ گياهان در خاكهايي كه‌ از نظر عناصر غذايي جذب شدنی براي گياه‌ ضعيف‌ هستند، استفاده‌ كرد. در اين پژوهش، هشت‌ پاية‌ ارس‌ در رويشگاه‌ طبيعي‌ آن‌ در ايستگاه‌ تحقيقاتي‌ سيراچال‌ كرج‌ انتخاب‌ شدند. در دو سال‌ متوالي‌ و در هر سال‌ در دو فصل‌ بهار و پاييز، از ريشه‌هاي‌ ارس‌ و خاك‌ اطراف‌ آنها نمونه‌برداري‌ شد. پس از رنگ‌آميزي نمونه‌هاي تهيه شده‌ از ريشه‌هاي‌ ارس‌، اندامهاي‌ ميكوريزي‌ مانند هيف‌، وزيكول‌ و آربسكول‌ در ريشه ها مشاهده‌ شدند. شناسايي‌ قارچها، با استفاده از اسپورهاي جداسازي شده از خاك و بر مبناي كليدهاي‌ مورتون‌ و ترپ و همچنين اطلاعات سايت INVAM انجام گرديد. در نتيجه‌، دو جنس و دو گونه‌ قارچ‌ ميكوريزي‌ شامل‌ sp. Acaulospora، Glomus multicaule، sp. Glomus و Glomus fasciculatum شناسايي‌ شدند. در كلية نمونه هاي خاك و در هر دو فصل، اسپورهاي گونة Glomus multicaule بيشترين فراواني را نشان دادند.