از ميان مناطق رويشي پنجگانه كشورتنها جنگلهاي هيركاني در شمال ايران هستند كه با سطحي حدود 9/1ميليون هكتار جزء جنگلهاي توليدي بحساب مي‌آيند كه در طول ساليان گذشته در قالب طرحهاي جنگلداري تحت مديريت درآمده‌اند و بخشي از فرآورده‌هاي چوبي مورد نياز كشور را توليد مي‌كنند. تداوم توليد در جنگل به استقرار و تحول زادآوري طبيعي در آن وابسته است. جنگلهاي شمال ايران چنانچه تحت دخالتهاي بي جا و مخرب انساني قرار نگيرند، خودبه‌خود به تجديد حيات قادر خواهند بود. روند استقرار تجديد حيات طبيعي در جنگل نسبتاً كند و بطيي است. در جنگلهاي طبيعي دخالت نشده راش در منطقه كلاردشت اساساً سه مرحله تحولي شامل: تخريب اوليه، (صعود و افزايش رشد) و اپتيمال قابل مشاهده است. شروع استقرار زادآوري به ايجاد حفره در تاج پوشش توده‌هاي جنگلي منوط است كه اين وضعيت زماني به‌وجود مي‌آيد كه در نتيجه كهولت سن و ديرزيستي درختان دچار ضعف فيزيولوژيكي شده و از وسعت تاج پوشش آنها كاسته مي‌شود و يا در اثرعوامل طبيعي مانند باد، طوفان و صاعقه شكسته و يا مي‌افتند و در نتيجه سبب ايجاد حفره‌هايي در سطح عرصه جنگل مي‌گردد. اندازه سطح حفره‌هايي كه بدون هيچ‌گونه دخالتي در توده‌هاي طبيعي ايجاد مي‌شود و همچنين وضعيت كمي و كيفي و روند استقرار زادآوري در هر مرحله تحولي مي‌تواند راهكار بسيار خوبي در مديريت، طراحي و اجراي طرحهاي جنگلداري داشته باشد كه در نهايت به حصول يك زادآوري طبيعي مطلوب در جنگل منجر خواهد شد. بررسيهاي به‌عمل آمده نشان داد كه در توده‌هاي طبيعي دخالت نشده راش، بيشترين فرواني به حفره‌هايي مربوط است كه حداقل 2 اصله درخت افتاده داشته و به‌طور متوسط سطحي معادل 552 متر مربع را شامل مي‌شود و كمترين فراواني مربوط به حفره‌هايي است كه بيش از 4 اصله درخت افتاده داشته و سطحي معادل 1200 تا1700 متر مربع را شامل مي‌شود. در ميان مراحل تحولي مختلف از نظر ميزان زادآوري طبيعي بيشترين فراواني به مرحله تحولي تخريب (فاز تجديد حيات) با 17600اصله در هكتار مربوط است و در مراحل تحولي بعدي از ميزان تجديد حيات به شدت كاسته مي‌گردد.