تحقیقات صنوبر در کشور ایران از سال ۱۳۳۴ با  عضويت ایران به كميسيون بین المللی صنوبر (IPC)  وابسته به سازمان خواربار جهانی (FAO) شروع شد. در سال ۱۳۴۴ دوازدهمين اجلاس كميسيون بين المللي صنوبر در ايران برگزار گرديد. در این دوره  ایران نیز همانند ساير كشورها، توانست با وارد نمودن منابع ژرم پلاسم از گونه­ها و كلن­هاي مختلف صنوبر جايگاه خود را ارتقاء دهد. در این راستا ایستگاه­های تحقیقاتی مرتبط با صنوبر در صفرابسته گیلان، البرز کرج، نوشهر، ارومیه و اصفهان احداث گردید تا ارقام صنوبر بومی و غیربومی صنوبر کشت و مورد ارزیابی سازگاری قرار گیرند. با توسعه فعالیتهای تحقیقاتی و افزایش سطوح صنوبرکاری در کشور، تحقیقات در زمینه صنوبر و درختان سریع­الرشد  در  استانهای مختلف کشور با شرایط اقلیمی متفاوت گسترش یافت.

 بخش تحقیقات صنوبر و درختان سریع الرشد در سال ۱۳۶۷ در موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور با هدف توسعه زراعت چوب در کشور و بهبود افزایش عملکرد تولید چوب در واحد سطح تشکیل شد. تمرکز فعالیتهای این بخش تحقیقاتی بر روی جنبه­ های مختلف بنیادی و کاربردی گونه­ های سریع الرشد (صنوبر، بید، اکالیپتوس، پالونیا) در  استانهای مختلف کشور با شرایط اقلیمی متفاوت می باشد. فعالیتهای اصلی گروه تحقیقات صنوبر بر اساس پنج کارگروه بشرح ذیل انجام می گردد.

-سیستم های تولید چوب

-ژنتیک، حفاظت و اصلاح درختان سریع الرشد

-بهره برداری و کاربردهای چوبشناسی درختان سریع الرشد

-آفات و بیماریهای صنوبر و درختان سریع الرشد

-کاربردهای زیست محیطی

بعضی از پروژه های تحقیقاتی این کارگروه ها با همکاری بخش ها و گروههای تحقیقاتی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور مانند زیست فناوری، علوم چوب و کاغذ و حمایت و حفاظت منابع طبیعی اجرا می گردد.

بازدید: 1390