دستاوردها

– خلاصه مهمترین دستاوردهای تحقیقاتی بخش تحقیقات بیابان

فراهم کردنِ بستری مناسب برای شناختِ اصلی ترین مناطق بحرانی کشور و مهمترین عوامل کاهنده کارایی سرزمین که ستاده های حاصل از آنها می تواند به کمک برنامه ریزان کشوری شتافته و درجه موفقیت برنامه های توسعه را افزایش دهد. بدین ترتیب، نه تنها از هدررفت سرمایه های ملی ممانعت می شود، بلکه از پس روی و زوال زیست بومهای آسیب پذیر و شکننده کشور نیز کاسته می شود. در این راستا، می توان به موارد زیر، به عنوان بخشی از دستاورهای بخش تحقیقات بیابان اشاره کرد:

  • تعیین قلمرو بیابانهای طبیعی ایران از دیدگاههای مختلف.
  • تعيين اشكال ناهمواريها، خصوصيات فيريكي، شيميايي و مينرالوژيكي شن زارهاي كشور
  • دستيابي به روشهاي نوين تثبيت شن در کانونهاي بحراني سيستان
  • بررسی استعداد رویشی شنزارهای مناطق بیابانی ایران با استفاده از روش بیلان آبی
  • ارزیابی ميزان اثربخشي اجراي طرح‌ها و پروژه هاي اجرایی در حوزه بيابان
  • تحقيق در بهينه‌سازي انبوهي جنگلكاري‌هاي تاغ
  • ارزيابي كارايي چند نوع مالچ شيميايي مختلف به منظور جايگزيني مالچ نفتي در تثبيت ماسه‌هاي روان
  • بررسي تاثير احتمالي طوفانهاي گرد و غبار بر بلوطهاي زاگرس(گونه برودار ) با استفاده از زيست رديابي
  • برآورد تقريبي نياز آبي چند گونه گياهي مناطق بياباني كشور
  • بررسي ويژگيهاي ژئوهيدروپدولوژي و پوشش گياهي حاشيه كويرهاي مرطوب ايران براي احيا بيولوژيك آنها”
  • کشف بیشینه کارایی مطالعات کشور در تهیه نقشه بیابان زایی به روش فائو و یونپ و تعیین کارایی توان اطلاعاتی کشور به تفکیک ۹ فرایند معرف بیابان‌زایی؛
  • تعیین مناسب ترین زمان و مکان کاشت گونه های مورد استفاده برای تثبیت ناهمواریهای ماسه ای.
  • انتخاب مناسبترین نوع بادشکن، ارتفاع و فواصل آن برای تثبیت شنهای روان.
  • آگاهی از مزیتها و مشکلات ناشی از کاشت محصولات جالیزی در شن زارهای تثبیت شده.
  • آزمون کارایی آبیاری کوزه ای در استقرار نهال و بادشکن زنده .
  • آگاهی از دلایل پژمردگی جنگلکاریها در مناطق بیابانی و ارایه راهکارهای عملی بازگرداندن شادابی آنها؛
  • تعیین حد بحرانی ارتفاع تپه های شنی از نظرفراهم بودن امکان استقرار پوششهای گیاهی.
  • بی گمان، یکی از کاربردی ترین دستاوردهای این بخش که هم اینک توسط بخشی دیگرپی گرفته شده و می شود، تلاشی بود که متجاوز از دو دهه پیش آغاز گشت؛ تلاشی موسوم به آبخوانداری که بازخوردهای مثبت آن را می توان در جای جای زیست بومهای بیابانی کشور لمس کرد و مقبولیت علمی و اجرایی آن نیز از سوی سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، به عنوان راهی برای نجات ۸۰۰ میلیون انسان گرسنه جهان از سوء تغذیه مورد تأیید قرار گرفته است.

بازدید: 269